سپاس از همه دوستانی که از طریق تلفن، سایت تبریز آفرود و فیسبوک تماس گرفتند،ما رو شرمنده مهر خودشون کردند.
وقتی 15 روز پیش زمین خالی و پوشیده از برف رو تحویل گرفتیم، همه تماس ها منتهی میشد به این سوال که مسابقه هست؟ برگزار میشه؟ مگه کنسل نشده؟ .... اولین بازدید از زمین دمای هوا 22- رو نشون می داد، چون زمین تو دامنه 2 تا دره بود هوا 10 -12 درجه ای با شهر اختلاف داشت. روز اول طی مسیر مقداری هیزم جمع کرده بودیم که برای آتش و گرم شدن، ولی 2 ساعتی که از شروع کار گذشت متوجه شدیم هیزم جوابگو نیست، شروع کردیم به سوزاندن لاستیک های مانع، روز دوم حول و حوش 15 حلقه لاستیک صرف گرم کردن اکیپ شد. و اینگونه بود که کار ساخت یکی از بهترین پیست های آفرود ایران پیش رفت و به اتمام رسید.
وقتی 3 روز قبل از مسابقه پیست آماده رو تحویل دادیم، دیگه کم کم سوال ها در مورد خطا ها و نحوه کلاس بندی بود .....
سخت ترین سوالی که پرسیده می شد این بود: خودتون هم شرکت می کنید؟
سوال سختی بود و جواب سختی داشت. "نه" خیلی سخت بود ببینی دوستان و رقیبان تو یکی از بهترین و استانداردترین پیست های آفرود رقابت میکنند و مجبوری دست به کمر فقط تماشا کنی، ولی برای رعایت عدالت ، صداقت و حفظ اخلاق دوستانی که در ساخت پیست نقش موثر (سعید نیکان،امیر باصر و علی برفر) داشتند و از چند و چون و حساب و کتاب موانع اطلاع داشتند طی مسابقه وارد پیست نشدند.
.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.